Een meisje Katniss groeit op in het armste district namelijk district 12. Ze heeft een zus en een hele goede vriend Gale. Zij en haar vriend gaan bijna altijd samen jagen om hun familie te onderhouden. Maar eenmaal in een jaar moet elk district 2 mensen kiezen die deel moeten nemen aan de hongerspelen. Katniss en Peeta werden uiteindelijk gekozen voor district 12. Ze moeten het opnemen tegen 22 andere tegenstanders en samen moeten ze de hongerspelen overleven. Uiteindelijk winnen Katniss en Peeta de Hongspelen en krijgen ze eeuwige vrijheid en rijkdom. Onderweg naar district 12 wilde ze even een weekend rust.
Een weekend met Katniss Everdeen de eerste dag
Betwijfelend inspecteerde Katniss de buurt het leek alsof ze bang was dat elk moment iemand een mes in haar kon steken. Ze had niks meer van vertrouwen sinds de hongerspelen. Toen ze eindelijk naar binnen was gegaan en op de sofa zat, was ze al veel rustiger. Ik bood haar een koffie aan maar ze lustte geen koffie. Ik liet haar even alleen zodat ze even wat uit kon rusten.
We zaten gezellig naast een kampvuur en ze vertelde over de hongerspelen. Ze zei op een verdrietige toon het verhaal van het jonge meisje van district 11 die is omgekomen. Ik moest er zelf bijna van wenen. Wanneer de nacht valt ging we terug naar binnen. Samen zaten we op de sofa naar een film te kijken. Het was een gezellige en leuke avond. Af en toe kwam mijn hond eens schooien voor eten die op het tafeltje stond.
De tweede dag
De zon kwam te voorschijn en ik maakte snel het ontbijt klaar voor mijn speciale gast Katniss. Aan tafel waren we een gezellige conversatie aan het voeren over de president Snow. We hadden verschillende meningen. Wanneer de middag aanbrak had ik voorgesteld om te gaan wandelen in dit mooie weer. Ze ging meteen akkoord en nam haar jas terwijl ik de honden met een halsband vastmaakte. Je kon van haar gezicht aflezen dat ze een beetje droevig was en Peeta mistte. Ze wou niet meteen naar huis want ze wilde even uit het zicht van de media zijn.
Wanneer de zon bijna onder was zei ze tegen mij: "Ik zal dit weekend nooit vergeten." Ik keek met een glimlach terug. Ik vond het zelf ook leuk dat iemand zich zo kan amuseren na alles wat er is gebeurd. Ze vertrouwde mij en dat voelde goed. 's Avonds hadden we gepokerd en waren we een beetje aan het roddelen. Het was een gezellige avond en dat vond ze ook. Ze gaf me een kus op me wang en ging gaan slapen. Ik keek haar met een doordringende blik aan terwijl ze op de trap naar boven stapte.
De volgende ochtend ging ze verder met de trein naar district 12. Ze zag er veel minder gespannen uit dan voor dit weekend. Ik wenste haar veel geluk toe en zei "Ik hoop dat je nog eens terug komt."
(De Hongerspelen, SuzanneCollins, 450 p, ****)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten