Katniss everdeen op bezoek

Het verhaal

Een meisje Katniss groeit op in het armste district namelijk district 12. Ze heeft een zus en een hele goede vriend Gale. Zij en haar vriend gaan bijna altijd samen jagen om hun familie te onderhouden. Maar eenmaal in een jaar moet elk district 2 mensen kiezen die deel moeten nemen aan de hongerspelen. Katniss en Peeta werden uiteindelijk gekozen voor district 12. Ze moeten het opnemen tegen 22 andere tegenstanders en samen moeten ze de hongerspelen overleven. Uiteindelijk winnen Katniss en Peeta de Hongspelen en krijgen ze eeuwige vrijheid en rijkdom. Onderweg naar district 12 wilde ze even een weekend rust.

Een weekend met Katniss Everdeen de eerste dag

Betwijfelend inspecteerde Katniss de buurt het leek alsof ze bang was dat elk moment iemand een mes in haar kon steken. Ze had niks meer van vertrouwen sinds de hongerspelen. Toen ze eindelijk naar binnen was gegaan en op de sofa zat, was ze al veel rustiger. Ik bood haar een koffie aan maar ze lustte geen koffie. Ik liet haar even alleen zodat ze even wat uit kon rusten.

We zaten gezellig naast een kampvuur en ze vertelde over de hongerspelen. Ze zei op een verdrietige toon het verhaal van het jonge meisje van district 11 die is omgekomen. Ik moest er zelf bijna van wenen. Wanneer de nacht valt ging we terug naar binnen. Samen zaten we op de sofa naar een film te kijken. Het was een gezellige en leuke avond. Af en toe kwam mijn hond eens schooien voor eten die op het tafeltje stond.

De tweede dag

De zon kwam te voorschijn en ik maakte snel het ontbijt klaar voor mijn speciale gast Katniss. Aan tafel waren we een gezellige conversatie aan het voeren over de president Snow. We hadden verschillende meningen. Wanneer de middag aanbrak had ik voorgesteld om te gaan wandelen in dit mooie weer. Ze ging meteen akkoord en nam haar jas terwijl ik de honden met een halsband vastmaakte. Je kon van haar gezicht aflezen dat ze een beetje droevig was en Peeta mistte. Ze wou niet meteen naar huis want ze wilde even uit het zicht van de media zijn.

Wanneer de zon bijna onder was zei ze tegen mij: "Ik zal dit weekend nooit vergeten." Ik keek met een glimlach terug. Ik vond het zelf ook leuk dat iemand zich zo kan amuseren na alles wat er is gebeurd. Ze vertrouwde mij en dat voelde goed. 's Avonds hadden we gepokerd en waren we een beetje aan het roddelen. Het was een gezellige avond en dat vond ze ook. Ze gaf me een kus op me wang en ging gaan slapen. Ik keek haar met een doordringende blik aan terwijl ze op de trap naar boven stapte.

De volgende ochtend ging ze verder met de trein naar district 12. Ze zag er veel minder gespannen uit dan voor dit weekend. Ik wenste haar veel geluk toe en zei "Ik hoop dat je nog eens terug komt."

(De Hongerspelen, SuzanneCollins, 450 p, ****)

Stop Motion, De Trollen

(The Hobbit, J.R.R. TOLKIEN, P. 310, ****)

De landing

De landing

"We naderen het eiland", zei ik. Terwijl het kleine vliegtuig rammelend het vliegveld van het eiland naderde, kreeg ik een beangstigend gevoel. Ik dacht aan mijn moeder en waarom ze om mijn hulp vroeg maar dat ging ik snel te weten komen. Aan de ander kant dacht ik, waarom zou ik mijn moeder redden? Ze had mij in de steek gelaten voor al die jaren.

 Ineens kwam er een sterke wind die het kleine vliegtuig uit balans duwde. Jim riep: "Hou je stevig vast!". Ik vertrouwde op Jim dat hij het vliegtuig weer recht zou krijgen. Ik nam het eerste handvat dat ik zie vast. Plots rolde het vliegtuig een paar keer. Ik hoopte dat Jim met al zijn vliegervaring van vroeger het vliegtuig weer stabiel kon krijgen maar dat gebeurde niet.

Hoe dichter we bij het eiland kwamen hoe meer ik zag van het eiland. Ik zag grote gebouwen en een afgelegen vliegveld. Er lagen overal keien op het vliegveld. Ik zei tegen Jim dat hij moet uitkijken voor die keien maar Jim luisterde niet. Terwijl we landden op het vliegveld zat de zon recht in de ogen van Jim en Ik. We konden niks zien dit was een ramp. Toen voelde ik een paar hobbels. Het was heel erg ongezellig. 

Terwijl de deur open ging moest ik denken aan de reis die ik had mee gemaakt en de gevaren van dit eiland. Sommigen zeiden dat je nooit meer van dit eiland af kon geraken maar ik ging alles doen voor mijn moeder! Ik stapte uit het vliegtuig en ik zong een vrolijk liedje. Ik keek met grote ogen naar het beschadigd vliegtuig. "We kunnen hier nooit meer weg! Nee, Nee, Nee ", zei ik. Maar ik ging wel een weg terug vinden nadat ik mijn moeder had gevonden!

(Vitro, J. Khoury, 339 P, ****)

Een rechercheur met een familie

Terry McCaleb is een papa van 2 kinderen. Hij is getrouwd met Graciela. Samen hebben ze één kind en het ander kind is geadopteerd.

Hij heeft ook een nieuw hart gekregen waardoor hij elke ochtend en avond 22 pillen moest slikken. 

Hij gaf zijn job als rechercheur op om dat het te zwaar werk was en woont sindsdien op een rustige plek met zijn familie.
Maar hij heeft nog altijd de drang om te werken als een rechercheur en op een dag heeft hij weer een zaak.

Moordzakken

Het was al altijd mijn passie geweest om moorzakken te doen ik zal die passie blijven hebben.

Alleen vraag ik me af of mijn vrouw hier mee zo akkoord is, want vorige zaak heb ik haar bijna verloren. Ik heb een familie waarvoor ik moet zorgen en als ik te lang weg ben voor een zaak is mijn vrouw boos.
Daarom zou ik willen stoppen, maar ik kan het niet.

Ik ga dagelijks met mijn goede vrienden Buddy en Bosh een biertje drinken. Ik verdacht mijn goede vriend Bosh van moord, maar het bleekt dat het opgezet spel was en ik wou het hem vergeven. Ik had nooit verwacht dat ik het zo lang zou redden met mijn hart daarom wil ik genieten van elke dag die me voorbij komt.

Mijn leven ziet er voor de rest mooi uit ik had nooit verwacht dat ik het zover zou krijgen met mijn hart.
Ik moet ook in de ochtend en avond 22 pillen slikken. Ik haat het. Ik zou elke dag willen vissen met Buddy omdat ik ook eens boos werd op hem. Hij had de pers ingelicht over de zaak, maar ik heb het hem al lang vergeven.

Mijn lees-dna

Hallo mensen,

Ik vond lezen niet altijd leuk maar sommige boeken zijn heel erg leuk om te lezen.
Mijn favoriete boeken zijn eigenlijk een serie van 3, de titel van de serie is Eilanden.

Het eerste boek vond ik op de boekenbeurs 3 jaar geleden, de andere 2 boeken waren nog niet uit.
Ik moest nog rap een boek lezen voor het vak Nederlands dus koos ik het boek, "Eilanden": De profetie.

Het boek was vlot om te lezen en ik begreep alles. Er was constant spanning dus je kon je nooit vervelen, je zat altijd te wachten hoe het zou aflopen maar toen begon er weer iets spannends.
Ik kon niet wachten om boek 2 te lezen dat een jaar later uitkwam.

Na een jaar kwam het 2e boek nog niet uit dus stopte ik met zoeken.
Een jaar later ging ik nog eens naar de boeken beurs en ik vond het 2e boek en het 3e boek. Ze kwamen op het zelfde moment uit en ze waren even spannend als het 1e boek.

Maar het niveau is voor 14 jarigen nu vind ik de boeken niet meer zo leuk omdat het geen uitdaging meer is om het te lezen. Nu lees ik veel thrillers en andere boeken die heel erg spannend zijn en die een hoger niveau hebben. Boeken zoals romans vind ik totaal niet leuk om te lezen.

Wetenschappelijke tijdschriften zijn ook eens leuk om te lezen.
Dit is 1 van mijn favoriete tijdschriften. Je krijgt allemaal weetjes over hoe ze bepaalde dingen aanpakken en je weet wat er rond je gebeurd. Je krijgt ook heel veel informatie over iets zoals de geschiedenis en wat er nu wordt meegedaan.